The name is Bond, …


Al bij de eerste maten van de mars waarmee de repetitie van de Harmonie begon riep alles in mij: “feest!”. Al van kinds af aan is dat geluid voor mij verbonden met feestelijke en opwindende gebeurtenissen. Anneke Sicherer, de vicevoorzitter van de Harmonie vertelde me later hoe jammer ze het vinden dat veel mensen hen uitsluitend associëren met hoempamuziek omdat de meesten hen nog kennen van het marcheren op straat. En dat terwijl ze zoveel meer in hun mars hebben, want het niveau in de groep is hoog.
Dat bleek ook gedurende deze avond. Hadden we maandag bij de Kick Off al een voorproefje van de James Bondmedley op band gehoord, “live” is het helemaal geweldig. Wàt een geluid.
En ze zijn er nog maar net aan begonnen. De band die we bij de Kick Off hoorden was na één keer oefenen direct opgenomen omdat de dansers van Jacqueline Hutten om de muziek zaten te springen.
Albert Hoex van De Plaats had overigens nog geen James Bondmuziek in gedachten. Hij dacht aan de symmetrie en de regelmatige lijnen van de sterflat (want over deze locatie hebben we het), en Anneke dacht daarbij aan muziek met een onregelmatige maatsoort. Maar geen enkel stuk voldeed echt. Tot ze eens langs de sterflat reed en ineens de intro van Live and Let Die door haar hoofd schoot. Het werd voorgelegd aan Albert en de dansers met als resultaat dat er nu druk geoefend wordt en wij vanavond heerlijk mee zitten te swingen op de James Bondmedley.
Overigens zag Albert ook voor zich hoe de dirigent op het platje boven de ingang van de sterflat zou staan, maar daar denkt de gemeente nog even over na, en de dirigent ook …
We zullen het zien tijdens de Expeditie. En dan zal Wageningen meteen kunnen horen dat de Harmonie nog wel meer in z’n mars heeft dan hoempamuziek!