Dit is een mooie voor Zeus


Vandaag hebben Fen en Anneke kostuums overgebracht van De Plaats naar hun eigen werkruimte. Rekken en tassen vol. Jassen, uniformen, jurkjes, hoeden, petten …….
Ze zijn als ik ze bezoek alle scènes aan het doorlopen aan de hand van lijsten met maten van de spelers. “Past dit jurkje haar? Is dit jasje de goede maat voor hem? Of beter voor een ander? Hebben alle kerkgangers nu jasjes? O, dit is een mooie voor Zeus!”…..
Het is een heel uitgezoek, een echte kledingpuzzel. Wat er nog ontbreekt moet gekocht gaan worden. En dat lijkt nog best veel te zijn. Fen beschikt over een arsenaal aan adresjes van favoriete tweedehands kledingwinkels. Laatst had ze twee winkelwagens helemaal vol, het paste net in de achterbak van de Fiat Panda.
Intussen meldt zich Irma, een vrijwilligster die Fen en Anneke gaat helpen. Zij gaat de jassen voor de dansers van Jacqueline Hutten maken. Het patroon wordt er bij gehaald en ook de stoffen voor de jassen. Iedere jas zal uit vier verschillende stoffen bestaan. Irma snapt al snel wat Fen bedoelt. Ze neemt alles mee naar huis om aan de slag te gaan. 7 Mei moet het grootste deel klaar zijn. En dat is al snel. Gelukkig zijn er waarschijnlijk nog een paar mensen die gaan helpen, want ook de overalls voor de silo moeten nog gemaakt worden, evenals de befjes voor de toga’s in het Forum, en de hoofddeksels die bij de jassen voor Jacqueline horen.
De echte deadline is 18 en 19 mei, dan beginnen de eerste repetities op locatie. Ik vroeg me af wat er gebeurt als bepaalde kostuums ineens niet zouden blijken te werken op een locatie. Paniek, lijkt mij. “Dan moet er heel snel iets anders bedacht worden”, zegt Fen rustig, “en dat lukt dan ook. Het is wel eens gebeurd.”
Met de jassen voor de dansers van Jacqueline komt het wel goed. Dat felle roze zal het goed doen op de sterflat.
Ik vertrek weer en laat Fen en Anneke achter met hun kledingpuzzel …..